همسر شهید «محمدعلی فرهادی» از مردی میگوید که حتی در اتوبوس، برای نشستن یک زن از جای خود بلند میشد؛ مردی خوشاخلاق، صبور و مهربان که بیآنکه همسرش بداند، شبهای چهارشنبه و جمعه در خانه روستاییشان دعای توسل و کمیل برگزار میکرد. او با وجود عمر کوتاه زندگی مشترک، خاطراتی ماندگار از خود بهجا گذاشت و بزرگترین آرزویش، تربیت فرزندانی بود که مایه سربلندی و افتخار باشند.