خوزستان - وصیت نامه

شهید والامقام «ابراهیم سلیمانی نژاد» در وصیت‌نامه نورانی خود می‌نویسد: «ولی پدر و مادرم و برادرهایم این را به یاد داشته باشید که اگر شهادت نصیبم گردید هرگز ناراحت نباشید، چون این راهی است که بهترین فرزندان اسلام رفته‌اند و این را بدانید که شهیدان زنده‌اند و در نزد خداوند خود روزی میطلبند.»

شهید «محمود اسکندری» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «جبهه‌ها را گرم نگه دارید و ادامه دهنده راه شهیدان باشید و نگذارید که خون شهدا پایمال شود که فردای قیامت گردن شما را بگیرند.»

شهید «عبدالحسن اسدی مسجدی» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «باری مادر و پدر جان! برای شهادت من گریه نکنید و ناراحت نباشید. از برادرانم، خواهرانم و تمامی اقوام، دوستان و هرکس که مرا می‌شناسد طلب حلالیت می‌کنم انشاالله که من را ببخشید.»

شهید «محمدعلی آقا بیگی آلوقره» در بخش از وصیت نامه خود می‌نویسد: «وقتی جنازه من به دستتان رسید اگر دهانم باز بود بگذارید باز باشد تا همه بفهمند که تا آخرین نفس دست از دعا به جان رهبرم بر نداشتم اگر چشمم باز بود بگذارید باز باشد تا آمریکا و دشمنان بفهمند با چشمی باز و شناختی کامل به جبهه آمدم تا در راه کشور اسلامیم جان بدهم برادر و خواهرم شما هم در پشت جبهه دعا کنید تا دست هیچ ابر قدرتی نتواند به ایران و کشور اسلامیمان برسد.»

شهید «فصیح آفریدون» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسید: «غصه و غم مرا نخورید، چون خون من از علی‌اکبر حسین (ع) رنگین‌تر نیست بالاخره انسان در نهایت به سوی جهان ابدی سفر خواهد کرد.»

شهید «علی گل شقایق» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «سستی در جهاد یعنی ضعف ایمان؛ یعنی دشمن را بالاتر از آفریدگار دانستن؛ یعنی دین خدا و مسلمین را بی یار و یاور گذاشتن؛ یعنی عزت خود و مکتب حق را تسلیم جنایتکاران کردن این نبرد، نبرد اسلام و کفر است؛ دفاع از اسلام، دفاع از مکتب‌های توحیدی و تداوم راه همه پیامبران الهی است.»

پاسدار رشید اسلام شهید «مهدی علیدادی» در وصیت‌نامه پرمحتوا و سرشار از اخلاص خود که در واپسین لحظات پیش از اعزام به مأموریت به رشته تحریر درآورده، ضمن تبیین وظایف خطیر پاسداران و بسیجیان در حراست از ولایت و خدمت به محرومان توصیه‌هایی عمیق، درس‌آموز و عاطفی خطاب به خانواده، همسر و فرزندانش به یادگار گذاشته است.

شهید «عبدالمهدی امیدبخش» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «از برادرم می‌خواهم که سنگر مرا خالی نگذاری و سنگر مرا پر کنی، از برادران و خواهران دیگر می‌خواهم که گوش به حرف امام امت باشند و امام را تنها نگذارند.»

شهید «حسن احمدی» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «حال که به جبهه می‌روم و پای در چکمه می‌کنم و سینه‌ی دشمن را نشانه می‌روم، نه به‌خاطر کینه از خصم، بلکه برای احیاء دین است و صدور انقلاب.»

شهید «حسین اسماعیل فر» در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «اگر شهادت نصیبم شد برای من هیچ ناراحت نباشید و لباس سیاه نپوشید و عزاداری برایم نکنید مگر خون من از دیگر برادران شهر کمان که شهید شده‌اند رنگین‌تر است؟ برادر کسی که نتوانسته باشد با نفس مبارزه کند نمی‌تواند در راه هدف و عقیده از منافع چشم بپوشد.»