مادری که آغوش گرمش را با آسمان معامله کرد تا سایهی امنِ ایمان و مقاومت بر سر فرزند و سرزمینش بماند. شهیده مرضیه نبوینیا، مظهرِ مجاهدت و ایثار، رفت تا بذرِ آزادگی را در دلِ دخترش و تاریخ این خاک بارور کند؛ تصویری که روایتگرِ عمیقترین پیوند میان مادری و شهادت است.
یادداشتی به قلم ایوب کافی نویسنده ایلامی، به روایت ایثار و مظلومیت شهیده «مرضیه نبوینیا»، پرستار فداکار درمانگاه امام سجاد (ع) رشت میپردازد که در آتشسوزی این مرکز درمانی در دیماه ۱۴۰۴ جان خود را در راه خدمت فدا کرد.
گاهی یک کولهپشتی، تنها وسایل سفر را با خود حمل نمیکند؛ بلکه امانتدار دلتنگیها، عهدها و یاد شهیدانی است که نامشان چراغ راه عاشقان است. اینبار، کولهپشتی شهیده مرضیه نبوینیا، در مسیر پیادهروی اربعین و به نیابت از این شهیده والامقام، راهی کربلای معلی شده تا سلامی از دیار گیلان به محضر حضرت اباعبداللهالحسین(ع) برساند.
زینب خانم، دختر شهیده مرضیه نبوینیا، در مراسم اربعین شهدای امنیت گیلان لحظاتی هنری و تأثیرگذار خلق کرد و با نقاشی خود، یاد و خاطره مادرش را گرامی داشت.