آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۶۳۰۸
۱۰:۱۲

۱۴۰۵/۰۸/۲۶

صدها جان می‌خواستم تا فدا کنم

شهید مرتضی وطنی
شهید «مرتضی وطنی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من سنگینی این تکلیف را بر دوش خود احساس کردم و برای اجرای عدالت و قانون الهی به جبهه رفتم و بسیار خوشحالم که در این راه رفته‌ام. چون راه امام حسین(ع) است و‌ ای کاش خدا صد‌ها جان به من می‌داد تا در راهش فدا کنم و بر مرگم در این راه افتخار کنم.»


به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید مرتضی وطنی» پنجم فروردین ۱۳۴۳ در شهرستان سرخه دیده به جهان گشود. پدرش حسین و مادرش فاطمه نام داشت. دانش‌‏آموز چهارم متوسطه بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم آبان ۱۳۶۲ در پنجوین عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت‌‏ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۳ پس از تفحص، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:

صدها جان می‌خواستم فدا کنم

بارالها! من در زندگی دنیوی و اخروی، آنچه رضای تو در آن است می‌خواهم. هدفم پیروزی در راه تو است و آرزو دارم هرچه زودتر آزاد کنی و پیش عاشقان و بندگان مخلص درگاهت ببری. حال اگر مصلحت در کشته شدن من است، مرا از تبار به حقی که در راه تو جان فدا کردند، قرار ده و از تو می‌خواهم تا زمانی که مرا نیامرزیدی، از این دنیا مبری و تا زمانی که در راهت کشته شدم، مرا در صراط مستقیم هدایت و راهنمایی کن.

آن گاه که امام امت ندا داد: «به جبهه بروید تا جوانان که در جبهه هستند، خسته نشوند.» من سنگینی این تکلیف را بر دوش خود احساس کردم و برای اجرای عدالت و قانون الهی به جبهه رفتم و بسیار خوشحالم که در این راه رفته‌ام. چون راه امام حسین(ع) است و‌ ای کاش خدا صد‌ها جان به من می‌داد تا در راهش فدا کنم و بر مرگم در این راه افتخار کنم.

هر پرچمی از دست سرداری بیفتد، سردار دیگری برمی‌خیزد

فراموش نکنید که درخت اسلام احتیاج به خون دارد و اگر با خون آبیاری نشود، پژمرده می‌گردد. این درخت حاصل خون هزاران شهید گلگون کفن است که آن را به دست ما سپرده‌اند.‌

ای امت حزب‌الله! امام را فراموش نکنید. به رهنمود‌های او گوش کنید. قلب این بزرگوار را نرنجانید که خداوند شما را نخواهد بخشید و به یاد شهیدان و مجروحین باشید که این عزیزان خیلی به گردن ما حق دارند. آن‌ها را رسالت خود را به پایان رسانید. چشم امید به ما دوخته‌اند. پس بیاییم اسلحه به زمین افتاده آن‌ها را برداریم تا به استکبار جهانی بفهمانیم که هر پرچمی از دست سرداری بیفتد، سردار دیگری آن را برخواهد داشت و بر دشمنان اسلام و قرآن می‌تازد.

و اما‌ ای مادرم! اگر چه می‌دانم داغ فرزند برای شما مشکل است، اما فرزند امانتی است به دست شما که در نهایت باید به صاحب اصلی برگردانده شود. اگر چه تو مرا بزرگ کردی که در آینده از حاصل عمرم استفاده کن، اما قبل از به ثمر رسیدن میوه از دست شما رفتم، غمگین نباش که این یکی از افتخارات یک مادر است.

انتهای متن/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه