پاسدار شهید «علیاشرف سلیمی» در منطقه عملیاتی بمو به آرزوی دیرینهاش رسید

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، این بار سخن از شهیدی است که همچون مولایش حضرت حسینبنعلی (ع)، سالار و سرور شهیدان، عاشق شهادت و دوستدار ولایت بود و راه امام خمینی (ره) را با اعتقاد و ایمان دنبال میکرد.
شهیدی از خطه شهرستان سرپلذهاب؛ جوانی که عمر کوتاه خود را در مسیر آرمانهای اسلام و مکتب قرآن سپری کرد و با ایمانی راسخ و روحیهای انقلابی، جان خویش را در راه عقیده و باورهای دینی فدا کرد.
تولد و دوران کودکی
پاسدار شهید علیاشرف سلیمی در اسفندماه سال ۱۳۴۷، در خانوادهای متوسط و مذهبی، در یکی از روستاهای شهرستان سرپلذهاب دیده به جهان گشود.
از همان سالهای نخست زندگی، نشانههای ایمان، پاکی و صداقت در رفتار و کردار او نمایان بود. در دوران کودکی و نوجوانی، همراه پدرش هر روز به انجام فرایض دینی و واجبات میپرداخت و اعتقاد و علاقهای عمیق به پروردگار و خاندان عصمت و طهارت (ع) داشت.
از نظر اخلاق و رفتار نیک، زبانزد اهالی محل بود. به ورزش اهمیت زیادی میداد و با تقویت توان جسمانی خود تلاش میکرد همواره سالم، تندرست و بانشاط باشد.
پایبندی به ارزشهای دینی و انقلابی
شهید سلیمی همواره به دو فریضه امر به معروف و نهی از منکر پایبند بود و تا حد توان به نیازمندان کمک میکرد. او پیوسته دیگران را به انجام کارهای خداپسندانه دعوت میکرد و در کارهای خیر و نیک از دیگران پیشی میگرفت و از انجام آنها لذت میبرد.
در سال ۱۳۵۷ و همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، با وجود اینکه هنوز حدود ۱۰ سال بیشتر نداشت، چنان از پیروزی انقلاب خوشحال و شادمان بود که در پوست خود نمیگنجید. در میان مردم شیرینی پخش میکرد و با شور و اشتیاق میگفت: «من سرباز امامم و قلب من باند فرودگاه اوست.»
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز با همان روحیه انقلابی به تحصیل ادامه داد و دوستان و همسالان خود را به پیروی از فرامین حضرت امام خمینی (ره)، پدر محرومان و یاور مستضعفان، تشویق و ترغیب میکرد.
حضور در سپاه و انتخاب مسیر شهادت
سرانجام در سال ۱۳۶۶، با توجه به شرایط حساس انقلاب اسلامی و ادامه جنگ تحمیلی، شهید سلیمی دفاع از اسلام و مکتب امام حسین (ع) را وظیفه خود دانست و حضور در میدان نبرد و به دست گرفتن سلاح را بر قلم به دست گرفتن ترجیح داد.
وی در بهار همان سال، بهعنوان پاسدار افتخاری (وظیفه) به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان سرپلذهاب پیوست و پس از چندین ماه فعالیت و رویارویی با نیروهای بعثی عراق، در ۲۴ آبان ماه سال ۱۳۶۶، در منطقه عملیاتی بمو سرپلذهاب به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به آرزوی دیرینه خود دست یافت.
روحش با ارواح پاک شهدای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس محشور باد و راه پرافتخارشان پررهرو باد.
انتهای پیام/