چه شهید شویم و چه پیروز، هر دو پیروزیم

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید «علی شریفزاده» در سال ۱۳۳۵ در خانوادهای مذهبی در روستای چالاب از توابع شهرستان بیجار دیده به جهان گشود. وی سالها بعد، در هفدهم اردیبهشتماه سال ۱۳۶۱، در مصاف با عناصر ضدانقلاب در منطقه گازرخانی کامیاران به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
فرازی از وصیتنامه شهید علی شریفزاده
شهید علی شریفزاده در وصیتنامه خود، ضمن بیان انگیزه حضورش در جبهه، بر دفاع از اسلام، پیروی از ولایت فقیه و کمک به رزمندگان و مستضعفان تأکید کرده است.
در بخشی از وصیتنامه این شهید والامقام آمده است:
«با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی و طول عمر آن عالم بزرگ، بنده به خاطر رضای خدا، حفظ نوامیس مسلمین و برای شکست کفار داخلی و خارجی به جبهه آمدهام، با امید اینکه پیروز شویم. البته چه شهید شویم و چه پیروز، هر دو پیروز است.
مادرم، امیدوارم که مرا ببخشید و مرا حلال کنید؛ زیرا موقع رفتن به جبهه به ایشان نگفتم. برادرم محمد شریفزاده، اگر من شهید شدم و رزمندگان اسلام بر کفار صدامی پیروز شدند، مادرم را به زیارت کربلا ببرید.
برادر، تمام وسایل بنایی مرا خرج کارهای عمومی یا به حساب بیتالمال واریز نمایید. کتاب قرآن مرا نیز یا به مسجد روستای خودمان بدهید یا به کتابخانه جهاد سازندگی حسنآباد.
از تمام برادرانی که مرا میشناسند، میخواهم راه مرا ادامه دهند و پیرو ولایت فقیه باشید. هر چیزی که از دستتان میآید، در راه خدا به رزمندگان اسلام و مستضعفین انفاق نمایید.
اگر شهید شدم، جنازه مرا در روستای چالاب دفن نمایند و مادرم از شهادت من ناراحت نشود و افتخار کند که در راه خدا شهید شدم و پسرش قربانی راه اسلام و حق شده است.»
وصیتنامه شهید علی شریفزاده، بیانگر ایمان و باور او به دفاع از اسلام و ارزشهای دینی است؛ شهیدی که در واپسین نوشتههای خود، خانواده و آشنایانش را به ادامه راه، پیروی از ولایت فقیه و یاری رزمندگان اسلام سفارش کرد.