چهارشنبه, ۱۷ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۲۳
شهید "محمدتقی رضايي ­صدرآبادي" 19 ساله بود که به عنوان سرباز ارتش به جبهه رفت و با سمت تک تیرانداز در بانه بر اثر ترکش به سر شهید شد. زندگی این شهید گرانقدر را در نوید شاهد یزد بخوانید.

شهید نوجوانی با هدف مقابله با استکبار

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید "محمدتقی رضايي ­صدرآبادي "ششمين فرزند از خانواده عباس رضايي ، سربازي گمنام ، مظلوم و رنج كشيده بود . در نوجواني طعم تلخ يتيمي را با از دست دادن پدر زحمتكش و كشاورز خود چشيد . دهم خرداد ماه 1343 روزی که به دنیا آمد و نام امام نهم امام محمد تقي را براي او انتخاب كردند ، خداوند متعال سرنوشت 19 سالگي اش را در درگيري با احزاب غافل و قاتل و ظالم رقم زده بود و كسي از اين رمز و راز الهي خبر نداشت و همچنان اين راز در پشت پرده ماند تا روز موعود الهي فرا رسيد .

از مکتب خانه تا سربازی
محمد تقي در 5 سالگي در مكتب خانه سنتي روستاي صدرآباد رستا قلب خود را با آيات الهي  عجين كرد و بعد پاي به دبستان شهيد داعي محل تولدش گذاشت. 5 سال ابتدايي و سه سال راهنمايي را نيز به خوبي تحصيل کرد. دست روزگار و احساس نياز نگرشي او را به سوي بنّايي وتلاش و رنج وسختي روزگار كشاند .در نوجواني و جواني اش با كار ورنج ومشقت و سختي دنيا انس گرفت تا به سن سربازي رسيد و هنوز بيش از دوسال از شروع دفاع مقدس سربازان امام زمان (عج) نگذشته بود كه سربازي از سربازان جان بر كف خطه رستاق يزد از طريق ژاندارمري سابق قدم در راه دفاع مقدس گذاشت .

شهید نوجوانی با هدف مقابله با استکبار

تامین امنیت
سال 62 بود ،  استكبار جهاني به سركردگي آمريكاي جهانخوار ومستكبر به همراه بيش از  35 كشور ديگر ، با نقشه هاي شوم خود قصد براندازي جمهوري اسلامي را داشت و با حمله نظامي از طريق غلام حلقه به گوش خود صدام وخائنيني چون كشور هاي غربي ،  به غرب و جنوب ،  تجاوز كرده بود  . در غرب كشور اسلامي نیز از طريق گروهك هاي خائن وبا سوء استفاده از مردم زحمتكش و با صداقت مرزنشين هر روز توطئه اي مي كرد  ، لذا ژاندارمري و نيروهايي كه بايد در مرزها به دفاع جانانه بپردازند مجبور بودند مسير حركت شهرها تا مرز را از شرّ گروهك هاي منافق واحزاب خائن پاک کنند و محمد تقي رضايي نيز از جمله سربازان تامين امنيت جاده اي بانة كردستان عزيز بودكه مورد حمله و آتش حزب كوموله قرار گرفت و با اصابت گلوله به بدن پاك و مظلومش با نداي يا ابا عبدالله الحسين در 16 مهر سال 62  جام گلگون شهادت را نوشید و خوشا به حالش چرا كه در روز تاسوعاي حسيني جسم خونينش مشايعت و روح مشتاق به قرب الهي اش از فرش به عرش پر كشيد و در حسينيه صدرآباد مأمن عاشقان و حاجتمندان ابا عبدالله الحسين شد. يادش جاودان و راهش پر رهرو باد.

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده